Maar professor. - Nee. De antwoorden staan allemaal in de test.
Vergeet je niet iets ?
Ik weet het. Het heeft iets te maken met de derde differentiële coëfficiënt
Niet dat. Vanavond. - Wat ?
Emma ?
Hoe laat is het ? - Bijna 5 uur.
O, God.
Mijn voorstel om zonne-energie te gebruiken, afgewezen.
Mijn ideeën om micro-energie golven te gebruiken, afgewezen.
De decaan stelde voor dat ik me op iets concentreerde dat de mensheid ook zou kunnen helpen.
Zoals zijn onderzoek naar de winsten van tabak gebruik.
Alex, het probleem is dat jouw ideeën te... ingrijpend zijn.
Het probleem ligt bij de faculteit. Het zijn dinosaurussen.
Ze zijn reeds uitgestorven, ze weten het alleen nog niet.
Ze worden in de toekomst ontdekt door een of andere archeoloog, die niet weet wat het voor moet stellen.
Hun kleine duistere ogen, verstoken van enige nieuwsgierigheid...
Alex, het is pas je eerste jaar als assistent-professor.
Je kunt beter de zaken wat conservatiever aanpakken.
Je klinkt precies als mijn vader.
Kijk naar ze, Philby. Allemaal hetzelfde. Allemaal met dezelfde bolhoeden.
Wil je dat jouw studenten ook zo worden ?
Ik wil dat mijn studenten klaar zijn voor de echte wereld.
Nou, ik niet. Ik wil dat ze door deze straat rennen en iedere bolhoed die ze zien, afslaan.
Mrs. Watchit !
O, hoera, de meester is thuis.
Is het gekomen ? - Hallo, Mr. Philby.
Hallo, Mrs. Watchit. U ziet er goed uit.
Zal wel van alle beweging komen die ik krijg door het op en af lopen van deze trap.
Plaag me niet zo. Is het gekomen ? - Het is gekomen.
Mooi. Laat me eens kijken. - Maar je moet niet denken...
dat ik je zo naar buiten laat gaan, met die vieze jas aan.
Ga daar naar binnen en kleed je om.
En je hebt nog een brief gekregen van dat irritante, kleine mannetje.
Toe maar. Zet hem aan.
Het zal de mensen helpen om hun tanden te behouden tot in hun veertigste.
Je zou dat moeten laten schoonmaken. - O, wie heeft daar tijd voor ?
Hoe wist je het bij Molly ? - Wist ik wat ?
Dat jullie bij elkaar hoorden. - Omdat zij de beste taart maakte die ik ooit gegeten had.
Heb je dan geen greintje romantiek in je lijf zitten ?
Nee. Ik ben een echte bolhoeddrager.
Waarom verspil je je tijd aan die halve zool ?
Omdat hij een paar zeer interessante ideeën heeft.
Een professor van Columbia zou niet moeten corresponderen met een gekke Duitse boekhouder.
Hij is een kantoorbediende, geen boekhouder.
Ik vind dat Mr. Einstein alle hulp verdient die ik hem kan geven.
Ik vraag me af of we ooit te ver zullen gaan ?
Met wat ? - Met dit.
Met dit allemaal.
Zeker niet.
Oké. Hoe zie ik eruit ?
Bijna fatsoenlijk. Nee, echt, Alex. Veel succes vanavond.
Ze is een schat van een meid. Ze heeft veel goeds voor je gedaan.
Maak je niet druk. Je hebt nog steeds die verleidelijke geur van krijt bij je.
O, ik moet opschieten.
Kijk, dat lijkt er meer op. Je ziet er voor de verandering uit als een fatsoenlijke heer.
Dat mag ik hopen. Als Emma me afwijst, ben jij aan de beurt.
O, ik sta al te zwijmelen.
Oké. Wens me succes.
Dank je.
Verse bloemen. Verse bloemen.
Bloemen, meneer ? - Vanavond niet, bedankt.
Wacht. Ik heb haar bloemen beloofd.
Spectaculair.
Spectaculaire geldverspilling. Dit stomme ding gaat altijd kapot.
Heb je een lift nodig ? - Ja, ja.
Hoe houd je de water temperatuur stabiel ? - Er zit een console pakking...
... op de brandstof regelaar...
O, God. Eh...
mijn dank. Ik vergeet altijd die verrekte rem.
Stap in. Dan rijden we een stukje voordat ie weer kapot gaat.
O, eh, ik vrees dat ik een afspraak heb.
Nou, een andere keer dan. We rijden hier bijna elke avond.
Zeker.
Koop een paard !
Ja ja.
Alexander ?
Oh ! Whoa.
Je bent laat, professor. - Ik heb zo snel mogelijk gedaan.
Ze zeggen dat het helemaal in is in Parijs. Maar ik heb 'm gekocht...
Vijf dollar bij Macy's. Onnozel, nietwaar ? - Heel onnozel. Ik vind hem mooi.
Nou, waar zijn ze ?
Wat ? - De bloemen.
Je had beloofd dat ik vanavond bloemen kreeg. Weet je dat niet eens meer ?
O, het spijt me. Ik werd afgeleid.
Zoals altijd.
Eh, Emma, ik moet met je praten.
O, eh, zullen we door het park heen wandelen ? - Ja.
Professor, je rilt. Je wordt toch niet ziek.
Ik ben bang van wel.
Ik slaap niet goed, en zelfs wanneer ik wakker ben, ben ik niet veel waard.
Ik kan niet meer eten of drinken of eigenlijk helemaal niets meer.
En het ergste is, ik weet niet of ik nog ooit beter wordt.
Ik denk dat er maar een oplossing is, en dat is dat je met me trouwt...
... en de rest van je leven met me deelt.
O, Emma, ik weet dat we dat moeten doen. Ik weet dat we bij elkaar horen te zijn.
Het is het enigste in mijn hele leven waar ik nooit over na heb hoeven denken.
O, Alex.
Eh-eh, wacht. Ik heb iets voor je.
Weet je, de sfeer verdwijnt zo wel.
Ik weet het. Wacht even. Oh.
Ik weet dat het geen diamant is. - Een maansteen.
Het is je geboortesteen. Ik dacht...
Je dacht goed.
Ik zou er bijna van gaan huilen.
Ik kon het niet helpen jullie horen praten.
Twee leuke, jonge mensen die beginnen aan hun levensweg.
Ik wens jullie het allerbeste.
Nou, dank u wel. - En hoezeer ik het ook haat om dit te doen
bewogen door jullie... betuigingen van liefde
moet ik jullie geld nu hebben.
Pardon ? - En jullie juwelen ook.
Ik denk dat we dit jullie eerste obstakel op jullie weg naar echtelijk geluk kunnen noemen.
Ik begrijp het niet. - Maak er geen scène van. Daar is geen reden toe.
Geef me gewoon je portemonnee, Oké ? - Hmm ?
Heb je me gehoord, knaap ?
Eh, Oké, Oké. Hier. Dat is alles.
En je horloge.
En de handschoenen.
En de ring. - Nee.
Ik ben bang van wel, schatje.
Misschien koopt hij dan een diamant voor je. - Alstublieft, alstublieft. Niet dat.
Niet doen !
Waarom deed je dat nou ? Het is maar een ring.
Emma ?
Oh !
Wat ?
Oh. O, meneer, Mr. Philby is hier.
Hier ? - Ja, meneer. Hij stond erop dat hij langs kwam.
Zeg hem dat hij moet gaan. Ik ben bezig. - Ik ga niet weg, Alex.
Mijn God. Wat is er met je gebeurd ?
Ik heb... ik heb gewerkt.
Ken je dat nog ? Jij gaf vroeger om jouw werk.
Ik geef om mijn leven. En dat van jou.
Ik kwam iedere dag langs het huis na de begrafenis...
en elke week en om elke maand.
Toen kwam ik niet meer. Is dat je wel opgevallen ?
Het doet me pijn, Alex... heel erg. - Waarom ben je dan nu hier ?
Er zijn dingen die ik je wil zeggen die je misschien niet wil horen. - Ik weet het. Ik weet het.
Je bent bezorgd. Ik weet het. Ik hoor het elke dag van mevrouw Watchit.
Maar echt... Je moet nu gaan.
Ik ga niet weg. Niet als jij je hier verstopt. - Ik verstop me niet.
Dat doe je wel. Mrs. Watchit zegt dat je hier altijd bent, dag en nacht.
Alex, blijf alsjeblieft staan en kijk me aan !
Het was jouw schuld niet.
Nee. Het was niet mijn schuld.
Misschien moeten we Mrs. Watchit de schuld geven omdat ze de ring bij de juwelier heeft opgehaald.
Of de juwelier omdat die hem gemaakt heeft.
Of de arme ziel die de steen heeft gevonden.
Misschien moet ik jou de schuld geven omdat jij me aan Emma hebt voorgesteld. Ja.
Alexander, niets zal ooit veranderen wat er gebeurd is.
Nee, je hebt het mis, want ik zal het veranderen.
David, ik waardeer je bezorgdheid. Echt waar.
Maar ik vraag je, heb vertrouwen in mij.
Nou, ik wil wel vertrouwen in je hebben, Alex, maar...
Wa... Wat ben... Wat ben je hier aan het doen ?
Ik weet het goed gemaakt. Waarom kom je volgende week niet eten, dan laat ik het je zien.
Waarom kom je nu niet mee naar mijn huis ? Molly... - Heb je me niet gehoord, David ?
Ik kan nu niet gaan, nu ik zo dichtbij ben.
Oké. We zetten dit gesprek volgende week voort.
Over een week hebben we dit gesprek helemaal niet gehad.
Ah. Dank je, goede man.
Je bent vroeg. Dat is voor het eerst.
Ik wilde je zien.
Nou, waar zijn ze ?
Wat ? - De bloemen.
Je had beloofd dat ik vanavond bloemen kreeg. Weet je dat niet eens meer ?
Je blijft me verrassen.
Emma, ik moet met je praten.
Zullen we door het park heen wandelen ? - Nee !
Nee.
Nee. Laten we de stad ingaan.
Alex, wat is er ? - Niks. Kom op.
Rennen kan wel goed voor jou zijn, maar ik heb een korset aan.
Bleecker Street, en snel graag.
Nu wordt je pas galant.
Professor, je rilt. Je wordt toch niet ziek ?
Nee, nee. Ik voel me goed.
Ik voel me beter dan goed. Ik wandel weer met jou door de straat.
Maar we hebben pas drie dagen geleden een wandeling gemaakt.
Nou, niet zo. Nog nooit zo.
Hemel, moet je die auto zien. - O, ik heb hem gezien.
Nu weet ik zeker dat je ziek bent. Je laat de kans schieten om een nieuw apparaat te onderzoeken.
Het is maar een machine. - Alexander, zeg me wat er aan de hand is.
Is er iets mis ? - Nee.
Nee. Emma, luister naar me.
Ik moet je nu verlaten, maar ik wil dat je recht naar huis gaat en daar blijft.
Ik beloof je dat ik later vanavond langskom, en dat ik een verwarde indruk zal maken.
Ik zal kwaad zijn dat je niet in het park was, maar je moet me vertrouwen.
Alles komt dan goed.
Je weet hoeveel ik van je hou, hoeveel ik altijd van je gehouden heb.
Oké.
Maar eerst, waar zijn mijn bloemen ?
Die komen er aan.
Wacht hier. Niet bewegen.
Oh, kan ik u helpen, meneer ? - Ja, 12 rozen. Witte.
Nee, nee. Rode. - Kijk uit !
Rustig. Rustig.
Ik ben op zoek naar professor Hartdegen.
Alex, het... het spijt me enorm.
Dit mocht niet gebeuren. - Natuurlijk niet.
Ik weet dat er niks is dat ik kan zeggen. - We waren uit het park, Philby.
We waren veilig.
Waarom kan ik het niet veranderen ?
Ik kan wel duizend keer terugkomen.
En haar op duizend manieren zien sterven.
Ik snap... Ik snap het niet.
Ik vind het antwoord hier niet.
Niet hier.
Niet nu.
De toekomst is nu.
Er zijn enkele beperkingen. Periodes van beschikbaarheid kunnen veranderen.
Voor verdere details, kijk op lunarleisureliving.com
Dag, vrienden. Het laatste nieuws van LunarLeisureLiving.com
Onze ingenieurs zijn op dit moment bezig met de eerste 20-megaton ontploffing...
voor het maken van de ondergrondse kamers voor Lunar Leisure Living.
Stel u voor om te vissen in onze volle Zee van Rust,
golfen op onze kampioenschapsbaan, waar de Neil Armstrong Open plaatsvinden.
Banen van vijfhonderd meter ? Whoa-ho, geen probleem !
Met een zesde van de Aardse zwaartekracht, weet u zeker dat dit geen probleem voor u is.
Dus neem vandaag nog contact op met Lunar Leisure Living en reserveer uw eigen stukje paradijs,
want de toekomst is nu.
Er zijn enkele beperkingen. Periodes van beschikbaarheid kunnen veranderen.
Voor verdere details, kijk op lunarleisureliving.com.
Hé. - Hallo.
Mooi pak.
Heel hip.
Dank je.
Dat maakt zeker wel goede cappuccino.
Dat ding.
Tot ziens.
Dag, vrienden. Het laatste nieuws van Lunar Leisure Living.
Onze ingenieurs zijn op dit moment bezig met de eerste 20-megaton ontploffing...
voor het maken van de ondergrondse kamers voor LunarLeisure Living.
Oké. Opgelet, iedereen.
Klas 23, kom even bij elkaar. Onze volgende stop zijn de antiquiteiten.
Zorg ervoor dat jullie microscanners klaar zijn om te downloaden.
Twee aan twee. En opletten. Twee aan twee. - Stop ! Hou op !
Tommy, als je dat nog eens doet, zal ik je D.N.A. opnieuw moeten rangschikken ! Nou, lopen.
Lopen, lopen. Twee aan twee graag. En opletten.
Welkom bij Vox System. Kan ik u helpen ?
Ik zag je niet.
Dat gebeurt me wel vaker. Hoe kan ik u helpen, meneer ?
Wat is dat ding ? - Dat is mijn fotografische geheugen kern,
ook wel F.G.K. zoals wij het ook wel noemen.
Hier, meneer.
Wat ben jij ?
Ik ben de informatie-unit van de openbare bibliotheek op Fifth Avenue, Vox registratie New York-114.
Hoe kan ik u helpen ?
Een soort stereofonie. - Stereofonie ? O, nee, meneer.
Ik ben een derde generatie, door kernenergie gedreven photonic,
met spreek- en kijk-vermogen, verbonden met iedere database...
op de planeet.
Photonic ?
Een samenvatting van alle menselijke kennis.
Oh. - Inlichtingen gebied ?
Weet je iets van natuurkunde ? - Ah, raadplegen natuurkunde.
Mechanische bouwkunde.
Dimensionele optiek. Chronografie.
Tijdelijke oorzakelijke verbintenis, tijdelijke paradox.
Tijdreizen ? - Ja.
Raadplegen science fiction.
Nee, nee. Praktische toepassingen. Mijn vraag is waarom ik het verleden niet kan veranderen ?
Omdat iemand niet naar het verleden kan reizen.
Wa-Wat als dat wel kon ? - Dat kan niet.
Sorry, maar dit is iets waar je me op moet vertrouwen.
Raadplegen van de werken van Isaac Asimov, H.G. Wells,
Harlan Ellison, Alexander Hartdegen...
Vertel me over hem. - Alexander Hartdegen, van 1869 tot 1903.
Amerikaanse wetenschapper bekend om zijn excentrieke vooronderstellingen.
Gevonden schriften bevatten verhandelingen over de schepping van een tijd machine.
Vertel me over de tijd machine. - Tijd machine is geschreven door H.G. Wells in 1894.
Het was een film van George Pal en een toneel musical van Andrew Lloyd Webber...
Dat bedoel ik niet. - Wilt u wat delen van de muziek horen ?
Nee. - Er is een plaats genaamd morgen...
Een plaats van pret niet van zorgen
Zie je het niet het is een plaats voor jou en...
Dank je. Dat is genoeg.
Kan ik u nog met iets anders helpen ?
Eh, nee. Nee, ik denk dat ik meer kans maak over een paar honderd jaar.
Leef lang en gezond.
Meneer, waar is uw aangewezen evacuatie centrum ?
Meneer, u wordt gearresteerd op basis van de staat van beleg...
Steek uw handen vooruit, palmen tegen elkaar.
U zal worden vastgezet totdat uw evacuatie centrum u laat transporteren.
Wacht, wacht ! - Doe maar rustig.
Hé, we moeten maken dat we wegkomen ! - Wacht. Hoe is dit gebeurd ?
De maan. Kom op. Lopen.
Dat is onmogelijk. Wat is er gebeurd ? - Heb je een winterslaap gehouden ?
Ja, ik heb een winterslaap gehouden. Nou, vertel het me.
Het slopen voor de maan kolonies heeft de baan van de aarde verkloot, Oké ?
De maan valt uit elkaar. Oké ? Kom op.
Hé ! Laat hem ! Kom op !
Emma ?
Stt !
Hallo ?
Hallo.
Ben maar niet bang.
O, wacht. Niet... niet weggaan.
Wacht. Ik wil alleen maar met je praten.
Hallo.
O, het spijt me. Ik versta je niet.
Ken je mijn woorden ? - Ja.
De lex. De stenen taal.
De stenen taal ? Maar versta je me ? Versta je me ?
We leren het allemaal als we jong zijn.
Dan tor'jen. Vergeten. Ze vergeten het.
Maar ik geef les.
Wat zegt hij ? - Ze proberen te besluiten of we je in de rivier moeten gooien.
Vertel het me vlug, en vertel me de waarheid. Waar kom je vandaan ?
Nou, eigenlijk, ben ik van hier. Eh, alleen niet van nou.
Kijk, ik heb een machine gebouwd waarmee ik door de tijd kan reizen.
Ik kom uit het verleden.
Oh.
Ik heb ze verteld dat je je hoofd hebt gestoten...
en dat je een ronddolende idioot bent.
Wat gaan jullie doen ? - Ons klaarmaken voor de mor.
De nacht. - O. Ik ga met jullie mee.
Eloi ? - Hoe heet jouw volk ?
Nou, i-ik denk dat je ons New Yorker's noemt.
New Yorker's. Zijn ze vriendelijk ?
Totdat je met ze praat.
Vertel me over jouw dorp. - Het is een hele drukke plek.
Het lijkt alsof iedereen haast heeft. En ze dragen allemaal dezelfde bolhoeden.
Kleine zwarte ronde dingen op hun hoofden.
Wat doe jij daar ? - Ik was een leraar, net als Mara.
En ik maak dingen. - Ik ook.
Ik heb een sess'quin'tan met mijn vader gemaakt. We gebruiken het nog steeds.
Een sess'quin'tan ?
Mara, der'enjen'wenlen ?
Sess'quin'tan. Tredes van touw.
O, een touwladder.
Wij kunnen er ook een maken. Ik zal het je leren.
Wil je me morgen meer vertellen lon'el ?
Morgen ? Ja, dat wil ik.
Wil je dit niet bij houden voor me vannacht ?
Dank je.
Welterusten. - Welterusten.
Kalen zal je vermoeien als je hem zijn gang laat gaan. Hij stelt altijd maar vragen.
Onze ouders waren streng, maar zo is hij nou eenmaal.
Waar zijn jullie ouders ? - Ze zijn weg van hier.
O, het spijt me.
Je had gelijk, Philby. Ik ben te ver gegaan.
Kom bij me zitten.
Mara, waarom hijsen jullie 's nachts de boten op ?
Bang dat ze worden gestolen ?
Gestolen ? Dat woord ken ik niet.
Nou, ben je bang dat iemand ze meeneemt ?
Het is gewoon veiliger zo. - Oh.
Waar jij vandaan komt moet je toch ook bepaalde dingen doen om veilig te zijn ? - Natuurlijk.
Of wanneer je vandaan komt.
Aha, dus ik ben niet zomaar een ronddolende idioot.
Col'mar.
Misschien kunnen we er morgen een paar gaan zoeken.
Bloemen ?
Alexander. Alexander.
Ah ! Morlock !
Is alles goed met hem ? - Hij had een droom.
Oh. Ik ook.
Ik liep door een jungle...
En je zag een vorm van een hoofd voor je.
Nou, een gezicht dat... mijn naam noemde.
We hebben die droom allemaal.
Jullie allemaal ? - Ja. Ga nou maar weer slapen.
Je bent nog steeds niet beter.
Wat betekent dat, "Morlock" ?
Een kinderdroom. Niets meer.
Ga maar weer slapen.
We bewaren deze stenen op veel verschillende plaatsen.
Dit is de kamer waar mijn ouders het mij voor de eerste keer leerde.
Waarom leren jullie deze taal als jullie hem toch niet gebruiken ?
Het is een traditie die we doorgeven.
Het betekende ooit iets. Het is hier met een reden.
"De ene generatie sterft weg, en de andere komt.
Maar de aarde blijft altijd bestaan."
Waarom ben je hier gekomen ?
Waarom heb je door de tijd gereisd ?
Om een vraag beantwoord te krijgen.
Vraag ?
Ja. Waarom kan ik het verleden niet veranderen ?
Waarom zou je dat willen doen ?
Je bent iemand kwijt geraakt.
Iemand van wie je heel veel hield.
Mara, waarom zijn er hier geen oudere mensen ? - Wat bedoel je ?
Oudere mensen, van jouw ouders leeftijd of grootouders leeftijd.
Ze zijn weg van deze plaats.
Bedoel je, dat ze dood zijn ?
Ja.
Allemaal ? Hoe is dat mogelijk ?
Er zijn dingen die beter onbesproken blijven.
We rusten niet op het verleden, Alexander.
Wij doen wat anders. - Wat ?
Wij herinneren hen...
met deze.
Alexander !
Alexander.
Kom je nu werken ? Kom met me mee. - Nee.
Alexander is nog niet helemaal beter. We gaan naar zijn machine toe.
Nu ? - Blijf bij Toren.
Ga dan de volgende dag, morgen. - Ik moet kijken of hij het nog doet.
Deze kant op.
Wil je me vanavond meer vertellen over New York ?
Doe ik.
O, mooi. Hij ziet er goed uit.
We hebben samen nogal een rit gemaakt.
Is ie klaar ? - Daar lijkt het wel op.
Ga je hem nu gebruiken ? Om terug te gaan naar je eigen tijd ?
Dat zou eigenlijk best kunnen.
Eh...
het lijkt zo lang geleden.
Nee. Je moet gaan.
En ik moet het je vragen, wil je Kalen met je meenemen ?
Waarom ? - Alexander, neem hem mee, terug naar jouw tijd. Doe je dat ?
Mara, waarom ? - Alsjeblieft. Je weet het niet.
Neem hem mee hier vandaan.
Kalen !
Mara, wat gebeurt er ?
Ze zijn te vroeg ! We moeten Kalen gaan halen !
Kalen !
Kalen ! Kalen !
Mara !
Kalen ! - Nee, blijf hier.
Blijf in de groep !
Rennen !
Mara !
Waar nemen ze hun mee naartoe ?
We moeten hen volgen. We moeten ze vinden. - Dat doen we niet. Col'quin tor.
Waarom niet ? - Dit is nem Eloi'tas, ons leven hier.
Hoe kunnen jullie gewoon niks doen ? - Hoe kunnen tor'tasal'mor.
Het is de dag en de nacht. - De dag en de nacht.
Dit is de wereld.
Waarom vechten jullie niet terug ?
Terugvechten. Waarom niet ?
Zij die farquil'pax... vechten...
worden als eerste meegenomen.
Kalen, weet jij waar ze naartoe worden genomen ? - Nee.
Komen ze ooit terug ? - Nee.
Heeft iemand ze ooit gevolgd ? - Ik weet het niet.
En de Morlocks dan ? Er moet een leider zijn. - We mogen er niet over praten.
Kalen, luister naar me. Luister.
Soms moeten we accepteren wat er gebeurd met ons, zelfs als we dat niet willen.
En andere keren moeten we vechten, zelfs als we bang zijn.
Ik weet dat dit moeilijk is om te begrijpen.
Geloof me, dat weet ik. Kijk, zij zijn bang,
en ik vraag jou om dat niet te zijn.
Wil je me nu vertellen wat je weet ?
We kunnen haar redden. Alsjeblieft.
Als ze weggaan, mogen we er eigenlijk niet over praten.
Maar we kennen allemaal de plek. - Welke plek ?
Waar de geesten zijn.
Hier is het.
Welkom bij VOX system. Hoe kan ik u helpen ?
Het is Oké. - Hoe kan ik u van dienst zijn ?
Wat kan ik voor u pakken ? O, laten we eens kijken.
Eh, Henry James. O, nee. Wel ?
Nee, nee, nee. Te depressief. Hemingway, misschien ? Nee. Te klef.
Plato, Proust, Pinter, Poe, Pound ?
Nee. Het complete werk van Martha Stewart ?
Ah, ik heb het ! Jules Verne.
Echt iets voor u, zou ik zo zeggen. - Photonic, nietwaar ?
Of wat er van over is. Wat er over is van ons allemaal.
I ben de laatste, en "deze fragmenten heb ik gestut tegen mijn ruïnes."
T.S. Eliot.
Je kent hem nog niet, maar hij is zo depressief, en toch zo goddelijk.
O, het spijt me. De uitleen bibliotheek is tijdelijk buiten gebruik.
Maar geen nood. Ik heb ze allemaal hier... iedere pagina van elk deel.
kan je me vertellen wat er hier gaande is ?
Nou, mijn bronnen zijn niet langer up to date,
en mijn informatie bestaat vooral uit anekdotes, maar ik geloof dat wat eens een ras was...
en nu twee zijn.
Een boven en een onder.
Twee verschillende soorten die geëvolueerd zijn.
En hoe overleven degene die onder leven ? - Dat is de echte vraag, nietwaar ?
- Ik geloof het niet. - Nou,
als de antwoorden je niet aanstaan, moet je de vragen niet stellen.
Kijk eens naar ze. Ze hebben geen wetenschap van het verleden,
geen ambitie voor de toekomst.
Wat een geluk. - Waarom zeg je zoiets ?
kan je het je voorstellen hoe het is om alles te herinneren ?
Ik weet nog hoe een zes jarig meisje me 800.000 jaar geleden iets vroeg over dinosaurussen.
Ik herinner me nog het laatste boek dat ik een aanbeveling gaf: Look Homeward, Angel, van Thomas Wolfe.
En ja, ik herinner me zelfs jou.
Tijd reizen: praktische toepassingen.
Hoe weet je dingen over de Morlocks als je hier niet weg kunt ?
Er was een Eloi die het lukte om te ontsnappen. Hij vertelde me alles.
We brachten jaren samen door, gewoon pratend.
Het gesprek wordt een beetje vager nou, maar ik herinner het me nog.
Het is fijn om een vriend te hebben. - Dan kan je ons helpen om de Morlocks te vinden,
om Mara te vinden.
En wat als de waarheid zo gruwelijk is, dat het voor altijd in je dromen komt spoken ?
Daar ben ik wel aan gewend.
Mijn vriend zei dat hij uit het oosten kwam, uit de jungle.
kan je het omschrijven ? - Dat is niet nodig.
Gewoon het ge-adem volgen.
In de droom, bewegen we er naar toe, maar ik denk dat het bedoeld was om ons weg te houden.
Ik ga alleen naar binnen. - Nee.
Mara zou erg boos op me zijn als er iets met jou zou gebeuren. Dus, ik zal haar vinden,
maar jij moet teruggaan naar het dorp en een vuur aansteken zodat wij onze weg terug kunnen vinden.
Oké ? Wil je dat voor me doen ? - Ik ben je zakhorloge kwijtgeraakt.
Ze hebben het uit mijn kamer gestolen.
Het spijt me.
Waarom zouden ze dat meenemen ?
O. Stom.
Mara ?
Mara.
Mara ?
Kom wat dichter bij. Ik bijt niet.
Ben je verrast door mij ?
Een beetje. Ja. - Hmm.
Wij zijn niet altijd zo geweest. Nadat de maan uit de lucht viel,
kon de Aarde het ras niet langer staande houden.
Sommige lukte het om boven te blijven.
De rest van ons ontsnapte ondergronds.
Toen we eeuwen later probeerden om weer in de zon te leven, lukte dat niet.
Dus kweekte we onszelf in kastes.
Sommige om onze ogen en oren te zijn.
Sommige om onze spieren en zenuwen te zijn. - Je bedoelt, jullie jagers.
Ja. Gekweekt als roofdieren, maar ook gekweekt om hen te kunnen controleren.
Kijk, mijn kaste concentreerde zich...
op het uitbreiden van onze hersen capaciteiten.
Jij beheerst hun gedachten. - Niet alleen die van hun.
De Eloi.
Dus het is niet genoeg dat je op ze jaagt als dieren.
Dat is hun rol hier. - Om als jullie eten te dienen ?
Ja.
En voor de degene die geschikt zijn, om als kweek vat te dienen...
voor onze andere koloniën
Kijk, ik ben gewoon een van de velen.
Ik begrijp niet hoe je zo koel kunt blijven terwijl je hierover spreekt.
Heb je dan niet gedacht aan wat het de mensheid kost wat... wat het ook is dat je doet ?
We betalen allemaal een prijs...
Alexander.
Maak je niet druk. Je bent veilig.
Ik beheers hen.
Zonder die beheersing,
zouden ze de voedsel voorraad uitputten...
binnen een paar maanden.
Voedsel voorraad ? Dat zijn mensen !
Wie ben jij...
om te twijfelen aan 800.000 jaar...
evolutie ?
Dit is... Dit is het omgekeerde van elke natuurlijke wet.
En wat is tijdreizen behalve jouw zielige poging om de wereld om je heen te beheersen,
jouw nutteloze poging om een vraag beantwoord te hebben ?
Denk je dat ik je niet ken, Alexander ?
Ik kan jouw herinneringen zien,
jouw nachtmerries, jouw dromen.
Jij bent een man die achtervolgd wordt door die twee verschrikkelijke woorden:
Wat als ?
Moet je jouw zien !
Papa !
Wie is dat ? Is dat papa ? - Papa !
En we hebben nog steeds plezier.
Klopt. Klopt.
Pa-pa ! Papa.
Jij bouwde je tijdmachine vanwege Emma's dood.
Als ze nog had geleefd, dan zou het nooit hebben bestaan.
Dus hoe zou je dan je machine kunnen hebben gebruikt om haar te redden ?
Jij bent het onontkoombare resultaat...
van jouw tragedie,
net als ik...
het onontkoombare resultaat ben... van jou.
Je hebt je antwoord. Ga nu.
Ik geloof dat je iets hebt dat van mij is.
We hebben allemaal onze tijdmachines, nietwaar ?
Degene die ons mee terug nemen zijn herinneringen...
en degene die ons mee vooruit nemen...
zijn dromen.
Je vergeet een ding. - Hé ?
Wat als ?
Wat ben je van plan ? - De toekomst veranderen.
Kom op.
Wacht. Wacht hier.
Lopen.
Vlug !
Hé ?
Alexander !
Het spijt me dat je je machine kwijt bent.
O, dat geeft niet. Het was maar een machine.
"Het broederschap ging staan en staarde...
... terwijl de drie dode jongens het pad op marcheerde.
Tom voorop, Joe daarna,
en Huck, een hoop kwijnende vodden,
sloop er schaapachtig achteraan".
"Ze hadden zich verscholen in een leegstaande galerie, luisterend naar hun eigen begrafenis ceremonie.
Tante Polly, Mary en de Harpers wierpen zichzelf op hun..."
Dit is de plek.
Inderdaad.
Maar er is hier niks. - Maar dat was toen anders.
Mijn laboratorium was hier overal.
De keuken was daar ginds waar die boom staat.
Niet dat ik daar ooit binnen mocht van Mrs. Watchit.
Ik weet niet wat ik u moet zeggen, meneer.
Hij is al de hele week weg.
En je hebt geen idee waar hij naartoe is ?
Nee, meneer. - Hier stond mijn broeikas.
Daarbuiten was een tuin.
Gren 'tormar'tas ?
Ja.
Ik ben blij. - Pardon ?
Ik ben blij dat hij weg is.
Misschien heeft hij eindelijk een plek gevonden waar hij geluk kan zijn.
Dit was mijn thuis. - Zijn thuis.
Lang geleden.
Weet u, Molly en ik hadden het erover om een huishoudster aan te nemen,
iemand die bij ons komt wonen en helpt met het opvoeden van Jamie.
Bent u misschien geïnteresseerd ?
Misschien totdat de meester terugkeert. - Natuurlijk.
Maar dan moeten er wel wat veranderingen komen. I run a tight house.
O, maar daar twijfel ik niet aan. Ik kom morgenvroeg wel langs, en dan regelen we het.
Goedenavond, Mrs. Watchit. - Goedenavond, Mr. Philby.
God zij met je, mijn jongen.
God zij met je.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : ...::Mr.Games ²ºº²::...All right reserved